Tfilah es de acceso libre — y queremos que siga así. Si estas oraciones te han ayudado, considera hacer una pequeña donación. Apoya nuestro trabajo →
Inicio Libro de Tehilim Salmo 9

Salmo 9

Cantaré tus maravillas

תהילים 9

El Salmo 9 es un canto de agradecimiento por la derrota de los enemigos y por el juicio justo de Hashem, que se sienta en su trono para juzgar al mundo con rectitud. Alterna la alabanza con la súplica: pide que no se olvide para siempre al necesitado ni se pierda la esperanza de los pobres.

Este salmo está construido como acróstico alfabético, y ese acróstico continúa en el Salmo 10, que carece de encabezado propio. Por eso ambos se leen en la tradición judía como una pareja, aunque se cuentan y se numeran como capítulos separados.

Cuándo se dice: El primer día del mes, en el ciclo mensual de Tehilim

1
לַמְנַצֵּחַ עַלְמוּת לַבֵּן מִזְמוֹר לְדָוִד׃
Lamnatzéaj almut labén, mizmor leDavid.
Al director del canto, sobre almut labén. Salmo de David.
2
אוֹדֶה יְהוָה בְּכָל־לִבִּי אֲסַפְּרָה כָּל־נִפְלְאוֹתֶיךָ׃
Odé Adonai bejol libí, asaperá kol niflaoteja.
Agradeceré a Hashem con todo mi corazón; contaré todas tus maravillas.
3
אֶשְׂמְחָה וְאֶעֶלְצָה בָךְ אֲזַמְּרָה שִׁמְךָ עֶלְיוֹן׃
Esmejá ve-eeltzá vaj, azamerá shimjá Elyón.
Me alegraré y me regocijaré en ti; cantaré a tu Nombre, Altísimo.
4
בְּשׁוּב־אוֹיְבַי אָחוֹר יִכָּשְׁלוּ וְיֹאבְדוּ מִפָּנֶיךָ׃
Beshuv oyevái ajor, yikashlú veyovdú mipaneja.
Cuando mis enemigos retroceden, tropiezan y perecen delante de ti.
5
כִּי־עָשִׂיתָ מִשְׁפָּטִי וְדִינִי יָשַׁבְתָּ לְכִסֵּא שׁוֹפֵט צֶדֶק׃
Ki asita mishpatí vediní, yashavta lejisé shofet tzédek.
Porque has hecho mi juicio y mi causa; te has sentado en el trono como juez justo.
6
גָּעַרְתָּ גוֹיִם אִבַּדְתָּ רָשָׁע שְׁמָם מָחִיתָ לְעוֹלָם וָעֶד׃
Gaarta goyim, ibadta rashá, shemam majita leolam vaed.
Reprendiste a las naciones, destruiste al malvado; su nombre borraste para siempre jamás.
7
הָאוֹיֵב תַּמּוּ חֳרָבוֹת לָנֶצַח וְעָרִים נָתַשְׁתָּ אָבַד זִכְרָם הֵמָּה׃
Haoyev tamu joravot lanétzaj, vearim natashta, avad zijram hema.
El enemigo se ha acabado: ruinas perpetuas; y ciudades arrancaste; su recuerdo pereció con ellos.
8
וַיהוָה לְעוֹלָם יֵשֵׁב כּוֹנֵן לַמִּשְׁפָּט כִּסְאוֹ׃
VAdonai leolam yeshev, konén lamishpat kisó.
Pero Hashem permanece para siempre; ha establecido su trono para el juicio.
9
וְהוּא יִשְׁפֹּט־תֵּבֵל בְּצֶדֶק יָדִין לְאֻמִּים בְּמֵישָׁרִים׃
Vehú yishpot tevel betzédek, yadín leumim bemesharim.
Y Él juzgará al mundo con justicia; juzgará a los pueblos con rectitud.
10
וִיהִי יְהוָה מִשְׂגָּב לַדָּךְ מִשְׂגָּב לְעִתּוֹת בַּצָּרָה׃
Vihí Adonai misgav ladaj, misgav leitot batzará.
Y será Hashem un baluarte para el oprimido, baluarte en tiempos de angustia.
11
וְיִבְטְחוּ בְךָ יוֹדְעֵי שְׁמֶךָ כִּי לֹא־עָזַבְתָּ דֹרְשֶׁיךָ יְהוָה׃
Veyivtejú vejá yodeé shemeja, ki lo azavta dorsheja Adonai.
Y confiarán en ti los que conocen tu Nombre, porque no has abandonado a los que te buscan, Hashem.
12
זַמְּרוּ לַיהוָה יֹשֵׁב צִיּוֹן הַגִּידוּ בָעַמִּים עֲלִילוֹתָיו׃
Zamerú lAdonai yoshev Tzión, haguidu vaamim alilotav.
Canten a Hashem, que habita en Tzión; anuncien entre los pueblos sus obras.
13
כִּי־דֹרֵשׁ דָּמִים אוֹתָם זָכָר לֹא־שָׁכַח צַעֲקַת עֲנָוִים׃
Ki doresh damim otam zajar, lo shajaj tzaakat anavim.
Porque el que reclama la sangre los ha recordado; no ha olvidado el clamor de los humildes.
14
חָנְנֵנִי יְהוָה רְאֵה עָנְיִי מִשֹּׂנְאָי מְרוֹמְמִי מִשַּׁעֲרֵי מָוֶת׃
Joneneni Adonai, reé onyí misonái, meromemí mishaaré mávet.
Ten piedad de mí, Hashem; mira mi aflicción a causa de los que me odian, tú que me levantas de las puertas de la muerte,
15
לְמַעַן אֲסַפְּרָה כָּל־תְּהִלָּתֶיךָ בְּשַׁעֲרֵי בַת־צִיּוֹן אָגִילָה בִּישׁוּעָתֶךָ׃
Lemaan asaperá kol tehiloteja, beshaaré vat Tzión aguila bishuateja.
para que cuente todas tus alabanzas en las puertas de la hija de Tzión, y me alegre en tu salvación.
16
טָבְעוּ גוֹיִם בְּשַׁחַת עָשׂוּ בְּרֶשֶׁת־זוּ טָמָנוּ נִלְכְּדָה רַגְלָם׃
Taveú goyim beshájat asú, beréshet zu tamanu nilkedá raglam.
Se hundieron las naciones en la fosa que hicieron; en la red que escondieron quedó atrapado su pie.
17
נוֹדַע יְהוָה מִשְׁפָּט עָשָׂה בְּפֹעַל כַּפָּיו נוֹקֵשׁ רָשָׁע הִגָּיוֹן סֶלָה׃
Nodá Adonai mishpat asá, befoal kapav nokesh rashá. Higayón. Selá.
Se dio a conocer Hashem: hizo justicia; en la obra de sus propias manos queda enredado el malvado. Higayón. Selá.
18
יָשׁוּבוּ רְשָׁעִים לִשְׁאוֹלָה כָּל־גּוֹיִם שְׁכֵחֵי אֱלֹהִים׃
Yashuvu reshaím lisholá, kol goyim shejejé Elohim.
Volverán los malvados al Sheol, todas las naciones que se olvidan de Di-s.
19
כִּי לֹא לָנֶצַח יִשָּׁכַח אֶבְיוֹן תִּקְוַת עֲנִיִּים תֹּאבַד לָעַד׃
Ki lo lanétzaj yishajaj evyón, tikvat aniyim tovad laad.
Porque no para siempre será olvidado el necesitado, ni la esperanza de los pobres perecerá jamás.
20
קוּמָה יְהוָה אַל־יָעֹז אֱנוֹשׁ יִשָּׁפְטוּ גוֹיִם עַל־פָּנֶיךָ׃
Kuma Adonai al yaoz enosh, yishaftú goyim al paneja.
Levántate, Hashem, que no prevalezca el hombre; que sean juzgadas las naciones delante de ti.
21
שִׁיתָה יְהוָה מוֹרָה לָהֶם יֵדְעוּ גוֹיִם אֱנוֹשׁ הֵמָּה סֶּלָה׃
Shitá Adonai morá lahem, yedú goyim enosh hema. Selá.
Pon en ellos temor, Hashem; que sepan las naciones que no son más que hombres. Selá.

Preguntas frecuentes

¿De qué trata el Salmo 9?
El Salmo 9 agradece a Hashem por haber hecho justicia, derrotando a los enemigos y borrando su recuerdo. Su idea central es que Hashem permanece sentado en un trono de juicio mientras los poderes humanos se desvanecen. Junto al agradecimiento aparece una petición: que el necesitado no sea olvidado y que la esperanza de los pobres no se pierda.
¿Por qué los Salmos 9 y 10 se consideran un par?
Porque comparten un único acróstico alfabético que comienza en el Salmo 9 y continúa en el Salmo 10, y porque el Salmo 10 no tiene encabezado propio. Muchos comentaristas los leen como una composición continua en dos movimientos: agradecimiento por la justicia ya hecha, y reclamo por la justicia que aún falta. En la numeración judía se cuentan igualmente como dos capítulos distintos.
¿Qué significa «Higayón» en el Salmo 9:17?
Higayón aparece junto a Selá al final del versículo 17 y se entiende como una indicación musical o una pausa de meditación. La raíz hebrea haga se relaciona con murmurar o reflexionar, lo que sugiere un momento de silencio pensativo dentro del canto. Como otros términos técnicos de Tehilim, suele conservarse sin traducir.